Prowansja… Z reguły pierwsze skojarzenie Polaka – to zioła prowansalskie, a więc jak najbardziej związane z gotowaniem i kuchnią. Ale Prowansja to nie tylko zioła, a też i zapierające oddech pejzaże, niezwykłe granatowe morze i ukształtowany wiekami styl wystroju wnętrz – jednocześnie wyszukany i ciepły. U nas urządzenie wnętrza pokoju gościnnego czy dziennego w stylu prowansalskim wyglądałoby trochę lekkomyślnie, no ale kuchnia z obecnym w niej ciepłem jest stworzona do aranżacji jej a lá Prowansja. Ma ten styl kilka charakterystycznych cech, o których poniżej. Kolory. Podstawą kolorytu kuchni prowanckiej (ściany, podłogi) są kolory neutralne takie jak szarość, beże, biel, czerwono-brązowy albo kolor musztardy. Inne elementy wystroju są wykonane w jaskrawych, nasyconych kolorach. Trzeba powiedzieć, że takie wykorzystanie koloru, intuicyjnie stosowane przez mieszkańców prowanckich wsi na przestrzeni stuleci jest jak najbardziej polecane przez nowoczesnych projektantów wnętrz. Kolory kontrastujące kuchni Prowansu to paleta rodem z jego natury: lawendowy, pomarańczowy, żółty, kobaltowy i oraz soczysta zieleń. Klasyczne połączenie to żółty i niebieski, jednak jeżeli wydaje się nieoryginalne, to polecamy kombinacje w duchu współczesnych tendencji stylu prowansalskiego – kobalt z czerwienią, zielenią, kolorem złotym albo kości słoniowej. Ściany i podłogi. Tradycyjne zastosowanie belek z drewna do budownictwa spowodowało że w czasach dzisiejszych są one obok charakterystycznej kolorystyki jedną z najbardziej rozpoznawalnych cech stylu prowansalskiego. Struktura dodaje wnętrzu niezbędnych detali i ciepła. Jeżeli nie ma możliwości dodać belki, to można je po prostu … narysować. Wśród dużej oferty tapet łatwo dobrać takie o pasującej fakturze i po prostu imitować charakterystyczny sufit. Ściany polecamy wykonać w stylu nierównego tynku. W typowym domu prowanckim podłogi są zrobione z ceramicznej mozaiki w kolorze terakoty. Patynowane podłogi drewniane też są doskonałym dodatkiem do stylu. Tekstylia. Bardzo ważną rolę pełnią w kuchni prowansalskiej tekstylia, dodające wnętrzu charakteru. Tradycyjne ornamenty Prowansji to elementy roślinne, zainspirowane przyrodą regionu, a również motywami orientalnymi. Zasłony, obrusy, poduszki, serwetki, ręczniki kuchenne są bawełniane, kolorowe i wzorzyste, czasem z haftem. Podstawowe kolory to czerwień, indigo oraz żółty, szeroko wykorzystywane motywy to cytryny, oliwki, słoneczniki, powtarzane w nieskończonych kombinacjach. Elementami dekoracyjnymi stołu często są koszyki z tkaniny, w których podaje się chleb albo wino. Meble i dodatki. Proste jasne i praktyczne drewniane meble kuchni prowansalskiej są z punktu widzenia ozdobnego zaledwie tłem dla dodatków, o których poniżej. Nie da się wyobrazić sobie wystroju prowansalskiego bez ceramiki. Dzbany, talerze, wazony są wykorzystywane nie tylko w celach ozdobnych, ale też można na nie spojrzeć od strony praktycznej. Inny istotny detal – to aromaty. Woreczki lawendy albo rozmarynu, położone na półki pomogą pozbyć się nieprzyjemnych zapachów, a jednocześnie ich delikatny aromat przywołał wspomnienia o lecie. Na ścianie przyda się też reprodukcja van Gogha albo Cezanne’a – słynnych miłośników Prowansji.

Pytanie: Jak prawidłowo zorganizować oświetlenie przedpokoju? Odpowiedź: Przedpokój z reguły jest pozbawiony okien. Tutaj można spróbować wizualnie „otworzyć” zamkniętą przestrzeń. Obwód przedpokoju można udekorować karniszami ze schowanymi w nich źródłami światła, albo zastosować półprzezroczysty sufit podwieszany z lampami zainstalowanymi w nim. Przeciwwskazaniem do wykorzystania światła punktowego, bijącego z sufitu jest niewielka wysokość pomieszczenia. Generalnie, każdy niewielki przedpokój nie skorzysta z takiego rozwiązania. Dobrze pasują do przedpokoju lampki ścienne, tutaj należy tylko pamiętać, że jeżeli lampka jest położona blisko ściany, powierzchnia ściany musi być idealna, ponieważ światło boczne uwypukla wszelkie niedoskonałości. Pytanie: Jakie źródła światła pasują do dużego pokoju? Odpowiedź: Duży pokój wymaga obecności różnych źródeł światła na różnych poziomach. Najlepiej gdy lampy mają rheostaty: możliwość regulowania natężenia światła. Obok obowiązkowej sofy i foteli ma być lampa podłogowa, z możliwością ukierunkowania światła dla np. czytania albo robótek ręcznych. Takie oświetlenie wydzieli z reszty wystroju strefę „miękką”. Do zbudowania rozproszonego oświetlenia-tła zalecamy użyć kilku wysokich lamp stojących z światłem skierowanym w gorę. Punktowe źródła światła mogą być pomocne w podświetleniu takich obiektów jak półki z ciekawymi gadżetami, lustra, obrazy. Pytanie: Jak oświetlić gabinet? Odpowiedź: Tutaj najważniejsze jest zbudowanie oświetlenia tła, nie dającego cienia oraz światła bocznego ukierunkowanego, oświetlającego powierzchnię do pracy. Trzeba pamiętać, że żaden gabinet nie może być oświetlony jednocześnie oryginalnie i praktycznie, ponieważ najlepsze dla oczu jest właśnie to nudne rozwiązanie zakładające brak bardzo ostrych kontrastów i głębokich cieni. Do pracy przy komputerze boczne światło też jest konieczne, przy czym do uniknięcia kontrastów męczących oczy, lepiej też nie wyłączać ogólnego rozproszonego światła. Pytanie: Jakie źródła światła użyć w sypialni? Odpowiedź: Są dwa podstawowe „centra” sypialni, które mają być oświetlone – łóżko i szafa (jeżeli sypialnia pewni rolę garderoby). Światło strefy łóżka ma być rozproszone, najlepiej zastosować lampę stojącą z kloszem z tkaniny. Około szafy użyjmy świateł punktowych o możliwości ukierunkowania wiązki. Reguły oświetlenia w sypialni są takie: stanowczo unikamy jaskrawych wiązek światła bijących w oczy, starajmy się stworzyć światło miękkie, odbite od powierzchni ścian i sufitu. Nie zapominajmy też o świecach. Pytanie: Co z oświetleniem kuchni? Odpowiedź: Tutaj z kolei zalecane jest w strefie roboczej intensywne ukierunkowane światło, najlepiej o naturalnym spektrum, nie zmieniającym kolorytu jedzenia. Oświetlenie ogólne – lampa sufitowa, albo szereg świateł punktowych podkreślających oddzielenie strefy „jadalnej” od „roboczej” – jeżeli takie są obecne w Państwa kuchni. Stół jadalny nie należy oświetlać „chirurgicznie”, dobrym rozwiązaniem jest użycie nad stołem lampy o możliwości zmiany wysokości zawieszenia. Pytanie: Co ma być oświetlone w łazienkę? Odpowiedź: Koniecznie – lustro i umywalka. Pamiętamy, że użyty rodzaj oświetlenia ma pokazywać naturalne odcienie twarzy. Podświetlając półki albo wnęki możemy uzyskać na tyle dodatkowego rozproszonego światła, że „górne” nawet już nie będzie potrzebne, zwłaszcza jeżeli łazienka ma okno i za dnia korzystamy z światła dziennego. Sprawdźmy tylko, czy światła wystarcza do dokładnego posprzątania łazienki.

Ma naprawdę wiele imion: pokój gościnny, pokój duży, salon, living room. Spośród wszystkich pomieszczeń domu jest przestrzenią najbardziej wielofunkcyjną i używaną przez największą liczbę ludzi – i mieszkańców, i gości. To właśnie ten pokój (kiedy jest wykorzystywany jako gościnny) jest w największej mierze wizytówką gospodarzy. Dlatego projektując pokój dzienny należy umiejętnie podzielić go na strefy o różnym przeznaczeniu. Ponieważ planów mamy mnóstwo, będziemy musieli zaprojektować przestrzeń zdolną do transformacji. Poniżej tylko kilka przykładów funkcji, które mogą dominować w pokoju dziennym. Klub. Wszystko jest zaplanowane tak, aby większa kompania mogła spotkać się i komfortowo spędzić czas razem. Potrzeba dużo miejsca do siedzenia – kanapy, taborety, fotele, podnóżki. Miękki dywan, konieczny do stworzenia przytulnej atmosfery, podświetlony barek, stolik na kółkach dla podania zakąsek. Można urządzić w domu biliard, darts, albo postawić stolik do brydża – wszystko zależy od upodobań naszej paczki. Jeżeli spotykamy się oglądać mecze piłkarskie – przyda się też duży ekran, ale to już nawiązuje do następnego pomysłu. Kino. Centrum pokoju – ekran kina domowego, reszta obecnych mebli i innych sprzętów oraz ich położenie są podyktowane wygodą widza. Konieczne są półki albo szafka na kolekcję dvd. Na ścianach polecamy powiesić plakaty kinowe w delikatnych ramach, autografy gwiazd, etc. Pokój muzyczny. W przypadku gdy w naszej rodzinie jeden albo więcej jej członków zajmuje się muzyką, wystrój pokoju dziennego może być zdominowany właśnie tę ideą. W centrum pokoju niech będzie piano, albo może nawet fortepian. Tutaj też trzeba umiejętnie zadbać o właściwości akustyczne pokoju. Jeżeli nie gramy muzyki, ale uwielbiamy jej słuchać to umieśćmy w centrum pokoju zaawansowany system do odtwarzania muzyki wraz z kolekcją płyt. Można udekorować pokój starym gramofonem, na ścianach powiesić nuty w ramach. Gabinet – muzeum – biblioteka. Ta funkcja pasuje w przypadku gdy często zdarza się pracować w domu, a nie ma na to osobnego pokoju. Często gospodarz jest posiadaczem obszernych księgozbiorów albo innych kolekcji, które pragnie pokazać gościom. W tym przypadku w pokoju dziennym konieczne jest biurko i przemyślany zestaw stelaży albo gablot szklanych do umieszczenia kolekcji. W przypadku, gdy kolekcja właściciela jest naprawdę obszerna, nie warto od razu starać się pokazać wszystko – zwłaszcza jeżeli chodzi o obrazy. Wystawmy kilka okazów i wymieniajmy ekspozycję od czasu do czasu. Jeżeli jesteśmy zdecydowani urządzić wnętrze pokoju dużego z taką właśnie funkcją – pamiętajmy o właściwym oświetleniu zarówno strefy dla pracy, jak i szaf z biblioteką i gablot z „wystawą”. Przydadzą się w takim pokoju też ekrany albo inne przesuwane elementy, pomagające w odizolowaniu się od reszty pokoju podczas pracy. Niezależnie od dominującej funkcji pokoju dziennego, nie zapominajmy, że ma on służyć całej rodzinie codziennie, a nie tylko dla okazjonalnych spotkań z przyjaciółmi, dlatego to właśnie gospodarze i ich dzieci mają się w nim czuć najbardziej komfortowo.