Zastanawiając się nad wystrojem łazienki dochodzimy do wniosku, że są trzy kluczowe momenty: ma ona być modna, komfortowa oraz wszystkie materiały, których użyliśmy do osiągnięcia tych dwóch pierwszych celów mają być odporne na oddziaływanie wilgoci i pary. Tradycyjnie łazienka sąsiaduje z sypialnią. W większym domu oczywiście jest kilka łazienek, co jest rozwiązaniem optymalnym, ponieważ znika problem porannych kolejek oraz goście nie muszą przechodzić przez nie posprzątaną sypialnie, jeżeli chcą skorzystać z toalety. Większość ludzi jednak mieszka w warunkach, gdy łazienka jest wspólna dla wszystkich mieszkańców. Decyzja o połączeniu toalety i łazienki w przypadku licznej rodziny musi być przemyślana, bo z jednej strony trochę przestrzeni zyskujemy, a z drugiej strony – można spędzić trochę czasu oczekując na możliwość skorzystania z toalety, póki nastoletnia córka się wykąpie i umaluje. Innym sposobem powiększenia przestrzeni łazienki, oprócz połączenia z toaletą może być na przykład wymiana wanny na kabinę prysznicową albo zainstalowanie zlewu we wnęce i użycie półek (na przechowywanie ręczników i innych drobiazgów) zawieszonych pod sufitem. Styl, kolory i oświetlenie. Styl łazienki ma korespondować ze stylem mieszkania, albo przynajmniej tej strefy, w której ona się znajduje. Gama kolorystyczna może być użyta nieco inna. Jeżeli chcemy uzyskać efekt wizualnego poszerzenia przestrzeni zastosujmy na ścianę naprzeciwko wejścia kolor jasno-szary. Zwiększać, zmniejszać albo przecinać przestrzeń można za pomocą wykorzystania pasów o kontrastującym kolorze. W małej łazience użycie jasnych kolorów doda przestrzeni. Wystrój dużej łazienki w kolorach kontrastujących i żywych zestawieniach barw wizualnie zapełni przestrzeń i pomoże pozbyć się efektu pustego wnętrza. Wybierając oryginalne stylistycznie rozwiązanie np. ascetyczną czarną łazienkę, zastanówmy się czy chcemy każdy poranek rozpoczynać właśnie w takiej atmosferze. Dziś zdecydowanie nie da się obejść w łazience jednym źródłem światła. Wykorzystanie łazienek już nie tylko w celach higienicznych, ale też do relaksu powoduje konieczność zaplanowania elastycznego lokalnego oświetlenia (koniecznie odpornego na wilgoć). Materiały. Tradycyjnym materiałem dla łazienki są płytki, flizy, mozaika. Dziś można nabyć płytki o imitacji praktycznie każdego materiału – od skóry węża do zastygniętej lawy. Dla ludzi ceniących solidność i gotowych za nią zapłacić spore pieniądze – polecamy marmur. Jeżeli tylko chcemy dodać akcentu luksusu, można zakupić szafkę na umywalkę z marmurowym blatem. Oryginalne efekty można osiągnąć stosując takie nietradycyjne dla łazienek materiały jak panele ze stali nierdzewnej i grube szkło „butelkowe”. Meble i akcesoria. I pierwsze, i drugie są podyktowane użytym stylem. Teraz dostępne są meble w przeróżnych stylach – od klasyki po futurystyczny. Jeżeli chcemy długo korzystać z mebli, wybierzmy materiały odporne na wilgoć. Drewno bardzo ładnie prezentuje się w łazience, ale trzeba pamiętać że takie rozwiązanie wytrzyma góra 5 lat. Dobrze zainwestować w lustro, które „nie poci się” w warunkach dużej wilgotności.

Łatwo jest zachwycić się prawie każdym stylem, przedstawionym na profesjonalnie wykonanych zdjęciach w magazynach projektanckich. Bardzo chętnie przymierzamy na siebie rolę zarówno właściciela futurystycznego mieszkania “wysokich technologii”, jak i gospodarza domu o “królewskim” klimacie stylu klasycznego. Który styl tak naprawdę jest “nasz”? Styl klasyczny w projektowaniu wnętrz ma swoje początki jeszcze w wieku XVI. Jego cechy charakterystyczne – to wnętrze jasne, ale też nie epatujące bielą. Ściany są w kolorze delikatnym niebieskim, żółtym, powściągliwym różu albo odcieniach beżu i ecri. Meble są najwyższej jakości – drewniane, bogato zdobione złotem, o wygiętych nóżkach, tkaniny o motywach roślinnych. Łazienkę wykonuje się z użyciem marmuru. Na podłodze – najlepiej drogi parkiet. Charakterystyczne są ciężkie zasłony z szlachetnych tkanin, duże lustra w ramach, okazałe żyrandole z kryształu, zegary stojące. Wnętrze w stylu klasycznym będzie na miejscu w mieszkaniu albo domu o wysokim metrażu, ponieważ pasują do niego takie elementy jak kominki i kolumny, raczej trudne do umiejscowienia w standardowym M2 i M3. Garnitury mebli oraz akcesoria stylu klasycznego należą do drogich (i dla duszy, i dla portfela), i są dziedziczone z pokolenia na pokolenia. Klasyczne wnętrze nie wymaga wymiany co kilka lat – jest rozwiązaniem już sprawdzonym przez stulecia. Klasykę preferują spokojni i solidni ludzie, zazwyczaj dobrze usytuowani, nie uganiający się za kapryśną modą, i paradoksalnie to właśnie dlatego styl klasyczny zawsze jest modny. Młodzież z kolei dąży do łamania stereotypów, odrzucenia autorytetów i tradycji. Rozpoczęciu życia w całkowicie nowym stylu, patrząc nie w przeszłość, a w przyszłość pomoże zaaranżowanie mieszkania w stylu high-tech. High-tech (z ang. wysokie technologie), styl antagonistyczny do klasyki, jest zainspirowany najnowszymi osiągnięciami nauki i techniki. Zakłada on przestrzeń plastyczną, znajdującą się – podobnie współczesnej technologii – w ciągłej transformacji. Oświetlenie wnętrza w stylu high-tech odgrywa rolę równie ważną jak inne elementu wystroju. Elementy oświetlające wykorzystuje się niezwykle kreatywnie, instaluje się w meble, albo odwrotnie, ukrywa się powodując że przyjemne rozproszone światło dobiega niewiadomo skąd. Materiały użyte do stworzenia wnętrza high-tech to metal, szkło, wszelkie materiały syntetyczne, drewno poddane technologicznym procesom. Kolory high-teku są powściągliwe – biel, beż, szarości, czerń. Dla stworzenia kontrastu dopuszczalne jest użycie czystej czerwieni albo granatu. Organicznym elementem stylu high-tech będą rozwiązania takie jak system Inteligentny Dom z ekranem dotykowym. Ogólnie, dom high-tech jest w pewnym stopniu tłem do demonstracji najnowocześniejszych sprzętów służących zarówno do rozrywki, jak i pomagających gospodarzowi uniknąć codziennych rutynowych czynności. Meble tu nie są na pierwszym planie, jak to jest w w stylu klasycznym, mimo to meble high-tech są ogromnie funkcjonalne i przemyślane, często składane, albo o możliwości schowania w ścianie. Przez akcent kładziony na funkcjonalność, high-tech jest doskonały do małych wnętrz. Styl high-tech jest dla ludzi młodych, zajętych, dynamicznych, indywidualistów na tyle, że są w stanie “przeżyć” w mieszkaniu bez żadnej osobistej historii. Podsumowując, klasyka jest dobra dla prawdziwych “ladies and gentlemen”, ceniących stałość, elegancję, dobry gust. Człowiek, który od garnituru woli dżinsy i T-shirt, we wnętrzu klasycznym będzie czuł się jak w muzeum. Jeżeli chodzi o styl high-tech, to też należy zadać sobie pytanie, czy koniecznie chcemy mieszkać we wnętrzu co prawda bardzo stylowym, ale takim, do agresywnych konstrukcji którego nie będzie już pasować serwetka wydziergana przez córeczkę. No chyba że córeczka jest na tyle progresywna, że nie dzierga serwetek.

Woda, obecna w domu, zawsze będzie jednym z najbardziej zwracających uwagę elementów dekoracyjnych. Odpoczynek przy małej fontannie, kaskadzie albo strumyczku przyniesie ukojenie po ciężkim dniu pracy. Ponadto, obecność źródła wody dodatkowo przyczynia się do nawilżenia, co jest bardzo istotne w pomieszczeniach ogrzewanych o suchym powietrzu. Woda jako element aranżacji wnętrza może być obecna w formie zarówno statycznej jak i dynamicznej. Do pierwszego rodzaju “wodnych” dekoracji zaliczamy, oczywiście, wszelkie akwaria, a również formy większe, takie jak oczka wodne, małe stawy w stylu japońskim, wszystkie o szerokich możliwościach dekoracyjnych. Tradycyjne akwarium na przykład ewoluowało w formy takie jak ściana, rozdzielająca dwie strefy pokoju, podświetlony słup albo nawet barek. Połączenie oczka wodnego z akwarium też jest popularnym rozwiązaniem, w którym jedna ze ścianek jest przezroczysta i można przez nią obserwować życie podwodne. W projektowaniu wnętrz wyróżnia się takie formy dynamiczne wody jak fontanny, strumyki, kaskady, kompozycje z kamienia z zastosowaniem wody oraz tzw. “mokre ściany”. Jeżeli przyjrzymy się fontannom historycznym, to łatwo zauważyć, że woda jest w nich elementem drugorzędnym po rzeźbie, zespole architektonicznym, zieleni. Współczesne fontanny już nie są tylko tłem. Przykłady wykorzystania dynamicznej wody w projektowaniu wnętrz mają u podstaw osiągnięcia hydrodynamiki, pozwalające na wykorzystanie wody jako materiału plastycznego, dającego się ukształtować według pomysłu projektanta. Główną rolę odgrywa rysunek strumieni, w związku z tym zjawiły się takie neologizmy jak wodna rzeźba, wodna architektura. Jakie możliwości to stwarza dla naszego mieszkania? Małe fontanny o ciekawym rysunku strumieni można kupić już gotowe – jest to najbardziej oszczędne rozwiązanie pod kątem inwestycji pieniędzy i czasu. Jeżeli mamy własny pomysł, albo wystrój mieszkania jest oryginalny na tyle, że gotowe artykuły do niego nie pasują, trzeba zwrócić się do firmy, zajmującej się projektowaniem wnętrz. Godnym polecenia rozwiązaniem jest ściana z kamienia naturalnego (albo polimerbetonu, mającego wszystkie zalety kamienia w połączeniu z bardzo niewielką masą materiału), po której spływają strumyki. Można połączyć w wystroju takie kompozycje jak żywe rośliny oraz fontannę. Właściwe nawilżenie powietrza sprawi, że rośliny skorzystają na takim sąsiedztwie, natomiast fontanna będzie bardziej naturalnie i indywidualnie się prezentować. W zależności od stylu całego mieszkania może być wskazane zainstalowanie szklanej ściany, w której przepływają strumienie wody. Oczywiście, w tym ostatnim przypadku tracimy właściwości nawilżające fontanny, za to zyskujemy na dekorze. Właściwie podświetlona, taka ściana potrafi stworzyć niezwykłą futurystyczną atmosferę w mieszkaniu. Jeżeli mieszkanie albo dom ma duża przestrzeń, to mogą w nim funkcjonować nawet kilka elementów wodnych. A jeżeli na dodatek mieszkanie jest wyposażone w czujniki wilgotności powietrza, będące częścią systemu typu Inteligentny Dom, to nawet jest możliwość sterowania poziomem nawilżenia mieszkania za pomocą zautomatyzowanej pracy fontann.

Optymalnie, każdy człowiek, każdy członek rodziny powinien posiadać własną przestrzeń, gdzie może pobyć sam oraz ma możliwość urządzić ją wedle własnego upodobania. Z drugiej strony, często życie składa się tak, że rodzina coraz bardziej się powiększa, ale metraż mieszkania pozostaje taki jaki był. Brak pałacu to przecież wcale nie powód żeby rezygnować z rodzicielstwa. Co na to może odpowiedzieć projektant wnętrz? Reorganizować wnętrze trzeba już na etapie oczekiwania na potomka. Jeżeli mamy możliwość wydzielić jeden pokój jako pokój dziecinny, zaplanujmy który i przeprowadźmy remont zawczasu, żeby nie męczyć noworodka wszechobecnym zapachem farby, oraz pozabierać z pokoju dziecinnego wszelkie elementy, zbierające kurz i roztocza (dywany, ciężkie portiery, stare sofy, etc.). Potem następuje okres relatywnego spokoju, ponieważ okazuje się, że maluch nie potrzebuje na razie wiele miejsca. W tym czasie radzimy przygotować, czyli zabezpieczyć za pomocą współczesnych rozwiązań przestrzeń do raczkowania oraz przygotować naprawdę dużo przestrzeni do przechowywania zabawek. Bardzo polecane są plastikowe pojemniki na zabawki oraz zawieszane półki z tkanin z kieszonkami na drobiazgi (np. IKEA). Żeby oszczędzić przestrzeń – rzeczy, które już nie są potrzebne dziecku – oddajemy znajomym albo wyrzucamy. Doświadczenie podpowiada, że kiedy pojawi się następne dziecko, to tak pieczołowicie przechowywane sprzęty już będą przestarzałe albo nie będą pasować z innych powodów. Kiedy maluch rośnie i pojawia się rodzeństwo, trzeba znów zmienić strategię pokoju dziecinnego: tutaj pomocne będą łóżka podwieszane oraz piętrowe. Należy zachować zasadę, że każde dziecko ma swoje biurko i krzesło (o możliwościach dopasowywania się do zmieniającego się wzrostu), swoją półeczkę i pewną przestrzeń osobistą, porządku w której pilnuje samo. Rodzice też są ważni i powinni mieć trochę przestrzeni dla siebie. Jeżeli łóżko rodziców jest w dużym pokoju, który za dnia siłą rzeczy transformuje się w bawialnię, to polecane jest oddzielenie jego np. za pomocą stelaży albo innych przesuwanych elementów wystroju. Ciekawym pomysłem jest zastąpienie tradycyjnego łóżka przez podium, które daje dodatkowe miejsce dla przechowywania – prawie jak szafa. Wszelkie rozwiązania stosowane do dzielenia pokoju na strefy – zasłony, ekrany, pomagające chociaż na chwilkę schować się z książką są jak najbardziej na miejscu w gęsto zamieszkanym domu. Czasem duży pokój małego mieszkania pełni jeszcze rolę miejsca do pracy w domu. Chociażby 1,5 m2 trzeba będzie na to poświęcić. Szeroko stosujemy takie rozwiązania jak meble wielofunkcyjne – np. stół, który dzięki możliwości zmiany wysokości może przeistoczyć się ze stolika do kawy w stół do pracy. Prawidłowe oświetlenie takiego pokoju o wielu funkcjach też nie jest zadaniem łatwym. Wiele miejscowych źródeł światła, najlepiej mobilnych, pomogą dopasowywać się do aktualnych potrzeb mieszkańców. Pamiętajmy, że naprawdę przytulną i ciepłą atmosferę w domu stwarza nie wystrój, a miłość i zrozumienie pomiędzy rodzicami i dziećmi.