Pytanie: Jak prawidłowo zorganizować oświetlenie przedpokoju? Odpowiedź: Przedpokój z reguły jest pozbawiony okien. Tutaj można spróbować wizualnie „otworzyć” zamkniętą przestrzeń. Obwód przedpokoju można udekorować karniszami ze schowanymi w nich źródłami światła, albo zastosować półprzezroczysty sufit podwieszany z lampami zainstalowanymi w nim. Przeciwwskazaniem do wykorzystania światła punktowego, bijącego z sufitu jest niewielka wysokość pomieszczenia. Generalnie, każdy niewielki przedpokój nie skorzysta z takiego rozwiązania. Dobrze pasują do przedpokoju lampki ścienne, tutaj należy tylko pamiętać, że jeżeli lampka jest położona blisko ściany, powierzchnia ściany musi być idealna, ponieważ światło boczne uwypukla wszelkie niedoskonałości. Pytanie: Jakie źródła światła pasują do dużego pokoju? Odpowiedź: Duży pokój wymaga obecności różnych źródeł światła na różnych poziomach. Najlepiej gdy lampy mają rheostaty: możliwość regulowania natężenia światła. Obok obowiązkowej sofy i foteli ma być lampa podłogowa, z możliwością ukierunkowania światła dla np. czytania albo robótek ręcznych. Takie oświetlenie wydzieli z reszty wystroju strefę „miękką”. Do zbudowania rozproszonego oświetlenia-tła zalecamy użyć kilku wysokich lamp stojących z światłem skierowanym w gorę. Punktowe źródła światła mogą być pomocne w podświetleniu takich obiektów jak półki z ciekawymi gadżetami, lustra, obrazy. Pytanie: Jak oświetlić gabinet? Odpowiedź: Tutaj najważniejsze jest zbudowanie oświetlenia tła, nie dającego cienia oraz światła bocznego ukierunkowanego, oświetlającego powierzchnię do pracy. Trzeba pamiętać, że żaden gabinet nie może być oświetlony jednocześnie oryginalnie i praktycznie, ponieważ najlepsze dla oczu jest właśnie to nudne rozwiązanie zakładające brak bardzo ostrych kontrastów i głębokich cieni. Do pracy przy komputerze boczne światło też jest konieczne, przy czym do uniknięcia kontrastów męczących oczy, lepiej też nie wyłączać ogólnego rozproszonego światła. Pytanie: Jakie źródła światła użyć w sypialni? Odpowiedź: Są dwa podstawowe „centra” sypialni, które mają być oświetlone – łóżko i szafa (jeżeli sypialnia pewni rolę garderoby). Światło strefy łóżka ma być rozproszone, najlepiej zastosować lampę stojącą z kloszem z tkaniny. Około szafy użyjmy świateł punktowych o możliwości ukierunkowania wiązki. Reguły oświetlenia w sypialni są takie: stanowczo unikamy jaskrawych wiązek światła bijących w oczy, starajmy się stworzyć światło miękkie, odbite od powierzchni ścian i sufitu. Nie zapominajmy też o świecach. Pytanie: Co z oświetleniem kuchni? Odpowiedź: Tutaj z kolei zalecane jest w strefie roboczej intensywne ukierunkowane światło, najlepiej o naturalnym spektrum, nie zmieniającym kolorytu jedzenia. Oświetlenie ogólne – lampa sufitowa, albo szereg świateł punktowych podkreślających oddzielenie strefy „jadalnej” od „roboczej” – jeżeli takie są obecne w Państwa kuchni. Stół jadalny nie należy oświetlać „chirurgicznie”, dobrym rozwiązaniem jest użycie nad stołem lampy o możliwości zmiany wysokości zawieszenia. Pytanie: Co ma być oświetlone w łazienkę? Odpowiedź: Koniecznie – lustro i umywalka. Pamiętamy, że użyty rodzaj oświetlenia ma pokazywać naturalne odcienie twarzy. Podświetlając półki albo wnęki możemy uzyskać na tyle dodatkowego rozproszonego światła, że „górne” nawet już nie będzie potrzebne, zwłaszcza jeżeli łazienka ma okno i za dnia korzystamy z światła dziennego. Sprawdźmy tylko, czy światła wystarcza do dokładnego posprzątania łazienki.

Zastanawiając się nad wystrojem łazienki dochodzimy do wniosku, że są trzy kluczowe momenty: ma ona być modna, komfortowa oraz wszystkie materiały, których użyliśmy do osiągnięcia tych dwóch pierwszych celów mają być odporne na oddziaływanie wilgoci i pary. Tradycyjnie łazienka sąsiaduje z sypialnią. W większym domu oczywiście jest kilka łazienek, co jest rozwiązaniem optymalnym, ponieważ znika problem porannych kolejek oraz goście nie muszą przechodzić przez nie posprzątaną sypialnie, jeżeli chcą skorzystać z toalety. Większość ludzi jednak mieszka w warunkach, gdy łazienka jest wspólna dla wszystkich mieszkańców. Decyzja o połączeniu toalety i łazienki w przypadku licznej rodziny musi być przemyślana, bo z jednej strony trochę przestrzeni zyskujemy, a z drugiej strony – można spędzić trochę czasu oczekując na możliwość skorzystania z toalety, póki nastoletnia córka się wykąpie i umaluje. Innym sposobem powiększenia przestrzeni łazienki, oprócz połączenia z toaletą może być na przykład wymiana wanny na kabinę prysznicową albo zainstalowanie zlewu we wnęce i użycie półek (na przechowywanie ręczników i innych drobiazgów) zawieszonych pod sufitem. Styl, kolory i oświetlenie. Styl łazienki ma korespondować ze stylem mieszkania, albo przynajmniej tej strefy, w której ona się znajduje. Gama kolorystyczna może być użyta nieco inna. Jeżeli chcemy uzyskać efekt wizualnego poszerzenia przestrzeni zastosujmy na ścianę naprzeciwko wejścia kolor jasno-szary. Zwiększać, zmniejszać albo przecinać przestrzeń można za pomocą wykorzystania pasów o kontrastującym kolorze. W małej łazience użycie jasnych kolorów doda przestrzeni. Wystrój dużej łazienki w kolorach kontrastujących i żywych zestawieniach barw wizualnie zapełni przestrzeń i pomoże pozbyć się efektu pustego wnętrza. Wybierając oryginalne stylistycznie rozwiązanie np. ascetyczną czarną łazienkę, zastanówmy się czy chcemy każdy poranek rozpoczynać właśnie w takiej atmosferze. Dziś zdecydowanie nie da się obejść w łazience jednym źródłem światła. Wykorzystanie łazienek już nie tylko w celach higienicznych, ale też do relaksu powoduje konieczność zaplanowania elastycznego lokalnego oświetlenia (koniecznie odpornego na wilgoć). Materiały. Tradycyjnym materiałem dla łazienki są płytki, flizy, mozaika. Dziś można nabyć płytki o imitacji praktycznie każdego materiału – od skóry węża do zastygniętej lawy. Dla ludzi ceniących solidność i gotowych za nią zapłacić spore pieniądze – polecamy marmur. Jeżeli tylko chcemy dodać akcentu luksusu, można zakupić szafkę na umywalkę z marmurowym blatem. Oryginalne efekty można osiągnąć stosując takie nietradycyjne dla łazienek materiały jak panele ze stali nierdzewnej i grube szkło „butelkowe”. Meble i akcesoria. I pierwsze, i drugie są podyktowane użytym stylem. Teraz dostępne są meble w przeróżnych stylach – od klasyki po futurystyczny. Jeżeli chcemy długo korzystać z mebli, wybierzmy materiały odporne na wilgoć. Drewno bardzo ładnie prezentuje się w łazience, ale trzeba pamiętać że takie rozwiązanie wytrzyma góra 5 lat. Dobrze zainwestować w lustro, które „nie poci się” w warunkach dużej wilgotności.

W epoce gwałtownych przemian – zarówno w układzie życia jak i w sztuce wnętrzarskiej – kuchnia nadal pozostaje sercem domu, nawiązującym do tradycyjnego ogniska domowego. We współczesnym mieszkaniu można bez wielu elementów się obejść – bez ścian i zasłon, bez telewizora i kanapy, bez krzeseł i stołu. A jednak bez kuchni (albo chociaż aneksu kuchennego) nie da się. Cały szereg czynników ma być wzięty pod uwagę, gdy projektuje się wnętrze kuchni. Decydujący – to rozmiar pomieszczenia. Jakkolwiek by się chciało zmieścić bardzo dużo, z pewnością w standardowego rozmiaru kuchni będziemy zmuszeni z czegoś zrezygnować. Jest kilka już opracowanych strategii, w jaki sposób zorganizować wnętrze kuchni w zależności od posiadanego metrażu. Jeżeli kuchnia jest mała, albo jej część planuje się „oddać” jadalni, to zaleca się ustawienie mebli w jednym szeregu. W dwa szeregi ustawia się meble kuchenne jeżeli pozwala na to obszar. Najbardziej powszechne jest jednak ustawienie mebli w kształcie litery L. W tym ostatnim przypadku zlew i kuchenka znajdują się blisko, pomiędzy nimi jest powierzchnia do pracy. Meble ustawione przy trzech ścianach stwarzają najbardziej komfortowe warunki do pracy gospodyni, przy czym w tym przypadku najlepiej żeby jadalnia była osobno. Ostatnio popularne są wyspy kuchenne, pomagające nie tylko poszerzyć powierzchnię do pracy, ale i wizualnie oddzielić strefę jadalni od strefy roboczej w przypadku gdy kuchnia nie jest osobnym pomieszczeniem, tylko częścią dużej powierzchni mieszkalnej. Wybierając zarówno styl, jak i kuchenne „niezbędniki” przede wszystkim bierze się pod uwagę, jak często i po co będzie kuchnia czy aneks kuchenny wykorzystywany. Jeżeli projektuje się kuchnię w mieszkaniu kawalera (albo w studiu, gdzie mieszka pracująca młoda para, jadająca na mieście) to do urządzenia kuchni wystarczy lodówki i takich sprzętów kuchennych jak powierzchnia do gotowania – kuchenka nawet tylko o dwóch palnikach – oraz kuchenka mikrofalowa. Jeżeli w domu mieszka duża rodzina, i kuchnia jest cały czas intensywnie wykorzystywana do równoległego przygotowywania wielu potraw, to konieczne staje się zaopatrzenie w dużą powierzchnię do pracy, zaawansowaną kuchenkę z wydajnym okapem, zmywarkę i dużą lodówkę i zamrażarkę. W tym przypadku też nie jest polecane rozwiązanie takie jak wyburzenie ściany pomiędzy kuchnią i jadalnią/pokojem dziennym, ponieważ kuchnia, w której dużo się pracuje – to zapachy, a na dodatek nie zawsze łatwo utrzymać w niej pedantyczny porządek. Polecane są we współczesnym projektowaniu kuchni wszelkie możliwe „wbudowania” sprzętu AGD. Producenci tacy jak np. Whirlpool wspólnie z IKEA opracowali cały szereg rozwiązań, pomagających nie tylko ukryć sprzęty AGD, ale i nie zaburzyć wybranego stylu urządzenia kuchni (country, rustykalny) poprzez szeroką ofertę sprzętów pasujących do mebli w stylu retro oraz etnicznym. Inną zaletą sprzętów wbudowanych jest znacznie większa higieniczność – gdzie nie ma szczelin, tam nie zbiera się trudny do usunięcia brud i tłuszcz. Jeżeli chodzi o kolor kuchni – i też strefy jadalnej, to pomimo panującej mody psychologowie nie zalecają wyboru czerni, szarości, granatu, fioletu czy ciemnej zieleni. Sprzyjające utrzymaniu atmosfery ogniska domowego, dobremu apetytowi i komfortowi jedzenia kolory – to wszelkie ciepłe barwy.

Mężczyzna i kobieta mają całkowicie inne podejście do remontu, wyboru materiałów i ogólnie wystroju mieszkania. Biorąc pod uwagę, że decyzje podejmowane przy urządzeniu mieszkania są podejmowane wspólnie prze męża i żonę, to staje się zrozumiałe dlaczego remont jest jednym z najczęstszych powodów poważnych konfliktów w rodzinie. Jest takie powiedzenie, że remont można porównać do jednego pożaru albo trzech przeprowadzek. Stereotypowe postrzeganie świata przez kobietę i mężczyznę różni się. Co dla jednego jest bardzo ważne, dla innego jest często całkowicie bez znaczenia. A jednak wspólne mieszkanie, wspólny remont ma być zrealizowany bez szkody dla relacji małżeńskich. W jaki sposób osiągnąć kompromis i zrozumieć partnera? 1.Walka na kolory. Eleganckie kolory pastelowe zawsze podobały się lekkim, wyszukanym kobietom. Neutralna gama, oparta o wykorzystanie niebieskiego, beżu, delikatnego różu – to tradycyjne tło dla prawdziwej damy. Mężczyzna, aranżując wnętrze zastosował by kolory bardziej odzwierciedlające jego zdecydowaną naturę – granat, brąz, czerń albo nawet pomarańcz. Kompromisowym (i również najbardziej polecanym przez profesjonalnych projektantów wnętrz) rozwiązaniem byłoby użycie kolorów neutralnych jako podstawy kolorystyki mieszkania, natomiast dodatki jak najbardziej powinny być kontrastujące. Być może gospodarze postawią na wykorzystanie ostatnio modnej bieli, która symbolizuje spokój i pasuje zarówno do męskiej, jak i kobiecej duszy? 2.Styl wystroju. Mężczyzna tu częściej jest zwolennikiem skrajności – albo jest zagorzałym konserwatorem, albo upartym awangardzistą. Zainspirowany, na przykład, zdjęciami w internecie, widzi swoją panią domu w kuchni ze szkła i stali. Kobieta ma podejście bardziej praktyczne – rozumie, że drogi panel dotykowy sterowania nowoczesną kuchnią czasem będzie dotykany rękami, które właśnie kroją warzywa i mięso, a szklany podświetlony blat trzeba będzie kilka razy dziennie rzetelnie wycierać, żeby prezentował się tak ładnie jak na zdjęciach. Tutaj trzeba posłuchać się gospodyni, ponieważ łatwiej jej wyobrazić rzeczywisty los ładnych designerskich rozwiązań. 3.Wybór mebli i akcesoriów. Częsta jest sytuacja, że kobieta musi mieć w mieszkaniu dokładnie to, o czym marzyła jako mała dziewczynka. Może to być biała sofa z pałacu Ludwika XIV, orientalna rzeźba, chiński wazon, piec kaflowy, jacuzzi albo wszystko na raz. Mężczyzna z kolei nie zgadza się wyrzucić ulubionego fotela, który dla niego stał się synonimem domowego zacisza. Tutaj już gospodarz, jako partner tradycyjnie mniej impulsywny, jeżeli chodzi o zakupy, powinien przekonać żonę, że te wszystkie elementy nie będą pasować do siebie. Można kupić jeden egzotyczny gadżet i postarać się stylistycznie połączyć go z ulubionym fotelem, stosując zmianę obicia albo kupując nowe zdejmowane pokrycie o pasujących motywach np. orientalnych. 4.Zakupy razem. Naprawdę warto. I nie tylko po to żeby powstrzymać partnera/partnerkę przed nieprzemyślanymi zakupami, i uratować budżet domowy, ale i po to by lepiej się poznać, odkryć czasem zaskakujące strony charakteru – partnera i własne, żeby razem zaplanować albo pomarzyć.